ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Παρασκευάς Καρασούλος

«Το έξω δεν έχει μέσα»

 

backdrop2824

Η  μητέρα μου πίστευε πως το φαγητό μπορεί να γιατρέψει τα πάντα. Κάθε πόνο, απώλεια, έλλειμμα, μικρή ή μεγάλη καταστροφή… Την έβλεπα να ασχολείται με το μαγείρεμα από το πρωί, να καταγράφει τις συνταγές της τα βράδια, μόνη […]

Ο Βάλτη κοιμάται

DSC01467Σήμερα κοιμάται στον καναπέ απέναντί μου, ανάσκελα. Μισό μέτρο γάτος, πέντε χρονών, στα χρώματα της καραμέλας, Πέρσης στην καταγωγή και αριστοκράτης  στις συνήθειες, του αρέσει να απολαμβάνει τον ύπνο του στις πιο παράξενες στάσεις. Άλλες φορές μπρούμυτα πάνω […]

Το Όχι που αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του Ναι….

Καλό είναι οι νέοι σήμερα να μην συμμετέχουν σε παρελάσεις «εθνικιστικού περιεχομένου». Δεν ταιριάζει στην εποχή, ούτε και στον προσανατολισμό της χώρας, περισσότερο δε στην ίδια μας τη ζωή, την καθηλωμένη στην μεμψίμοιρη αποδοχή όλης αυτής της μνημονιακής λαίλαπας που βιώνουμε καθημερινά. Καλύτερο είναι οι νέοι σήμερα να παρελαύνουν έξω από τις βιτρίνες της Apple, […]

Η ιδρυματοποίηση του Πολιτισμού ή ο Πολιτισμός ως πολιτικό δικαίωμα

22

Λίλα Σωτηρίου Digital Tintype Plates

Μια ανατροπή έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στο χώρο του Πολιτισμού: η ιδρυματοποίηση της πολιτιστικής μας ζωής και η αποδοχή και εκχώρηση από το Κράτος στους ιδιώτες, της ηγεμονεύουσας θέσης στη χάραξη στρατηγικής πρότασης για τον πολιτισμό.

Η αναθεματισμένη ανάθεση

Εκπαιδευτήκαμε να αναθέτουμε εν λευκώ τις ζωές μας στους Άλλους. Από τα μικρά ιδιωτικά αιτήματα έως τις μεγάλες συλλογικές αγωνίες, συνηθίσαμε όλες τις υποθέσεις μας να τις κατατάσσουμε σε εξειδικευμένες αναθέσεις που μεταβιβάζουμε αυτονόητα πια σε τρίτους. Αν χαλάσει η βρύση κοιτάμε με πανικό το σιφόνι και φωνάζουμε υδραυλικό, αν ξεμονταριστεί μια ζωή τρέχουμε αμέσως […]

Η Αφροδίτη Μάνου, η Αφροδίτη μου

Αφροδίτη Μάνου

Με την Αφροδίτη Μάνου με συνδέουν τόσα νήματα που μοιραία θα υπονόμευαν κάθε πρόθεση αντικειμενικής αναφοράς στο έργο και στην προσωπικότητά της. Γι αυτό σας προειδοποιώ, εγώ θα σας μιλήσω για τη δική μου Αφροδίτη, αυτή που αποτελεί σταθμό στην προσωπική μου μυθολογία.

Δειλά δειλά η Άνοιξη

42s

Ανδρέας Γεωργιάδης, Τα δέντρα

Δεν υπάρχει νομίζω τέχνη πιο επιβεβαιωτική των εσωτερικών μετατοπίσεων του λαϊκού αισθήματος στη χώρα μας από την ποιητική. Εκεί εγγράφονται αιώνες τώρα οι ιδεολογικές και πνευματικές μετακινήσεις που συντελούνται, υπόγεια τις περισσότερες  φορές, στην καρδιά […]

Μυρτώ Χριστοδούλου, το γένος Βαλίδη

Η προσφυγική μνήμη ως εμπειρία στο Λόγο και την Τέχνη

myrto

 

Όλες αυτές τις μέρες παρακολουθώντας τις εργασίες αυτού του τόσο ενδιαφέροντος Συνεδρίου, είχα μ’ έναν τρόπο ησυχάσει. Η θλίψη μ’ άλλα λόγια, ήταν ελεγχόμενη, αφού σχεδόν σε όλες […]